تحقیقات جدید بروی واکسن دیابت نوع1
16 سپتامبر2015- محققان دانشگاه فلوریدا بروی واکسن جدیدی که مبتنی براستفاده از ریز ذرات هیدروژلی است برای مقابله با دیابت نوع 1 درحال تحقیق هستند.
این پروژه که در دو مقاله ی علمی منتشر شده است، از ابتلا 40 درصد از موشها به دیابت نوع 1 جلوگیری کرد.
اولین مقاله درمجله ی Clinical Immunologyومقاله ی دوم در مجله ی Scientific Reportsمنتشر گردید.
محققان می گویند: یک راه برای تولید واکسن، آموزش مجدد سیستم ایمنی بدن برای توقف حمله به سلولهای تولید کننده ی انسولین در لوزالمعده است. برای این کار، دانشمندان انسولین غیرفعال را وارد بدن می کنند- غیر فعال بودن انسولین موجب می گردد این هورمون تأثیری بر قندخون نداشته باشد- که در تئوری این واکنش همانند سایر واکسن ها عمل می کند بجز اینکه به سیستم ایمنی بدن عدم حمله به سلولها را تعلیم می دهد.
مساله ی اصلی تحویل این نوع انسولین به بدن بود، طوریکه بتواند توجه سیستم ایمنی بدن را به خود جلب کند. محققان دو سیستم مختلف تحویل واکسن را آزمایش کردند.
دکتر Wasserfallمعاون بخش پاتولوژی، ایمونولوژی و پزشکی آزمایشگاهی در دانشگاه فلوریدا می گوید: سیستم ایمنی بدن ما برای ایجاد پاسخ به عوامل خارجی و مهاجم ساخته شده است اما ما می خواستیم این سیستم را مجدداً آموزش دهیم، این موضوع ظاهرا متناقض با هم بنظر می رسد: به جای تحریک یک پاسخ ، واکسن ما باید سعی کند از پاسخ سیستم ایمنی جلوگیری کند.
اولین سیستم تحویل واکسن، سیستمی متشکل از ذرات ریز میکروسکوپی با اندازه های مختلف بود، این ذرات بصورت همزمان به بدن موش تزریق شدند به همین دلیل سیستم ایمنی حیوان باید به شیوه های مختلف با آنها مقابله کند.
دکتر Keselowskyاز دپارتمان مهندسی پزشکی می گوید: ایده اصلی این است که ما انتشار مولکولهای خاصی را کنترل کرده و سلولهای خاصی از سیستم ایمنی را هدف قرار دهیم.
ذرات میکروسکوپی کوچکتر به آسانی توسط فاگوسیتها بلعیده می شوند، فاگوسیت ها مسئول آوردن و معرفی اجسام خارجی ناخواسته به سیستم ایمنی هستند- جائیکه باید تخریب شوند.
فاگوسیتها نمی توانند ذرات میکروسکوپی بزرگتر را ببلعند. هنگامیکه ذرات بزرگتر سلولهای ایمنی را به خود جلب می کنند، تحمل سیستم ایمنی را به انسولین افزایش می دهند.
در روش دوم تحویل واکسن از ذرات هیدروژل استفاده شد. این نوع واکسن سبب ایجاد یک التهاب موقت می شود.
سیستم اول تحویل واکسن در 10 گروه از موشها آزمایش شد، که در انتهای این روش که به مدت 32 هفته بطول انجامید، 40 درصد از موشها نسبت به دیابت نوع 1 ایمن شدند.
هنگامیکه از روش دوم برای تحویل واکسن استفاده گردید، مجدداً 40 درصد از موشهای دریافت کننده ی واکسن نسبت به دیابت نوع 1 ایمن شدند.
این دو رویکرد از نظر آموزش مجدد سیستم ایمنی با هم متفاوت هستند اما هر دو مکمل یکدیگر می باشند، جالب توجه این است که تأثیر هر دو آنها باهم یکسان است. گام بعدی بررسی میزان تأثیر هر یک از واکسنها بر آموزش مجدد سیستم ایمنی برای تحمل انسولین است. چنانچه این مرحله موفقیت آمیز باشد مرحله ی بعد، بررسی ایمنی هر یک از این واکسن ها است. چنانچه ایمنی آنها تأیید شود، فرآیند بررسی های کلینیکی آن آغاز خواهد شد.
دکترWasserfallمی گوید: هدف نهایی ما از بررسی چندین رویکرد، یافتن ایمن ترین واکسن و کمترین تعداد تزریقات است، ما در تلاش هستیم تا از چندین جبهه به این هدف نزدیک شویم.
منبع: